ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ ΚΑΠΟΙΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ ΕΞΑΠΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ

Ανεβάζω το άρθρο μου στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ. Τίτλος:«Μένουμε σπίτι και το Πάσχα». Υπότιτλος:«Δολοφονική ηλιθιότητα όσων εναντιώνονται στα αναγκαία αποτρεπτικά µέτρα εξάπλωσης του αόρατου εφιάλτη».



Πολλές φορές αισθάνομαι ότι κάποιοι δεν έχουν απλά μυαλό αλλά εγκληματικά εναντιώνονται σε αναγκαία μέτρα που σώζουν ζωές.

Επιτρέψτε μου να χαρακτηρίσω αυτήν τη συμπεριφορά ως δολοφονική ηλιθιότητα, από μετάλλαξη της φαιάς ουσίας τους.

Θέλουν οι ίδιοι να είναι υποψήφια θύματα ενός εφιαλτικού αόρατου εχθρού; Είναι τόσο αναίσθητοι ώστε να μην υπολογίζουν ότι η δική τους εξωπραγματική άποψη μπορεί να στοιχίσει στην ίδια τους την οικογένεια, σε φίλους, αλλά και γενικότερα σε ευπαθείς ή μη πληθυσμιακές ομάδες που δεν τους φταίνε σε τίποτα;

Όλοι αυτοί οι απαράδεκτοι, δεν θέλουν να επανέλθει το γρηγορότερο η ζωή μας στην κανονικότητα; Δεν θέλουν σταδιακά και προσεκτικά να ξαναπάρει μπρος η οικονομία, να ανοίξουν καταστήματα, να λειτουργήσουν επιχειρήσεις, να σταματήσει η αιμορραγία των απολύσεων, να μην εξαρτάται κανείς από τα όποια 800 Ευρώ αντέχει το κρατικό βαλάντιο;

Στο φακό της επικαιρότητας μπήκαν οι απίστευτες εικόνες της παραλιακής λεωφόρου της Θεσσαλονίκης που οδήγησε και στην αναγκαστική λήψη αυστηρότερων μέτρων. Εικόνες σε ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΔΟΣΗ, που αποκαθηλώνουν τα αρρωστημένα σενάρια συνωμοσιολόγων των social media που μιλούσαν για «μονταρισμένα πλάνα προκειμένου να εφαρμοστούν νέα ισχυρά απαγορευτικά μέτρα»!!!
Αλλά μόνο στη Θεσσαλονίκη γινόταν όλα όσα βλέπαμε ζωντανά στις οθόνες μας; Στην παραλιακή των νοτίων προαστίων της Αθήνας τα πράγματα ήταν καλύτερα; Στην Αλσούπολη του Πανεπιστημίου της Αθήνας μεταξύ Ζωγράφου και Καισαριανής; Σε περατζάδες (παλιά τα λέγαμε νυφοπάζαρα) πολλών ελληνικών πόλεων;
Είμαστε πράγματι Ελληνάρες με τα όλα τους. 

Εκεί που για να πάμε στο διπλανό περίπτερο για τσιγάρα παίρναμε το αυτοκίνητό μας, ξαφνικά όλοι θυμηθήκαμε ότι πρέπει να ξεχυθούμε στους παραλιακούς δρόμους και στα άλση, από ανάγκη να περπατήσουμε. 

Σκέτη τρέλα και παραφροσύνη. Υποκρισία σε επικίνδυνο βαθμό.

Κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει και δεν δικαιούται να το κάνει, με τα μέτρα που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση, πρώτη σε όλο τον Ευρωπαϊκό χώρο. Αναφέρομαι στα αποτρεπτικά μέτρα διασποράς του Covid-19, για τα οποία κανένα κόμμα της Αντιπολίτευσης δεν έχει ενστάσεις. Μία ορθή πολιτική συμπεριφορά, με εξαίρεση κάποιους κολλημένους με παρωπίδες που αισθάνθηκαν ότι περιορίζονται οι προσωπικές τους ελευθερίες!

Όπου να ‘ναι, θα έχουμε ένα νέο κύμα με εξυπνάκηδες, με μαγκιές, με εγκληματικά, μην πω δολοφονικά, απείθαρχους Νεοέλληνες. Είναι εκείνες και εκείνοι που δεν θέλουν να κάνουμε του χρόνου Πάσχα όπως το γνωρίζουμε, αλλά να πάνε φέτος για Πάσχα στο χωριό, με την όποια μεθόδευση, χωρίς να σκεφτούν ότι η Ανάσταση θα συνδυαστεί μετά με κάποιες πολλές κηδείες.

Και εδώ μπαίνει η περίφημη ατομική ευθύνη. Είναι υποχρέωση του καθενός υγιώς σκεπτόμενου, και αυτή  είναι η αισθητή πλειοψηφία, να πείσει με τον όποιο τρόπο μπορεί τους άμυαλους να συμμαχήσουν με την ιδέα «ΜΕΝΟΥΜΕ ΠΑΣΧΑ ΣΠΙΤΙ». Λειτουργία από τη τηλεοραση και τρώμε αρνάκι στο φούρνο.

Το Άγιο Φως της Αναστάσεως εκεί στις εκκλησιές θα είναι. Θα μπορούμε να το πάρουμε σιγά-σιγά τις επόμενες μέρες. Εκκλησία για τους πιστούς μπορεί να είναι το ίδιο του το σπίτι. Το μικρό ή το μεγάλο εικονοστάσι του. Έστω και μια εικόνα στον τοίχο.
Κλείνοντας, και επειδή δεν θα ήθελα να δω την Ελλάδα ούτε Ιταλία, ούτε Γαλλία, ούτε Ισπανία, ούτε ο τόπος των δύο άφρονων ξανθών (Τζόνσον κα Τράμπ), δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να ακούσω αυστηροποίηση των μέτρων, αυστηρότερα πρόστιμα και αναγωγή στον ποινικό κώδικα με τις προβλεπόμενες ποινές για εκείνους οι οποίοι συνειδητά πλέον γίνονται πρόξενοι της απώλειας ανθρώπινων ζωών.


Related Posts